زاهد بی خانه و آواره را جانی نماند تا بگیرد دامن پر مهر و بیپایان دوست
من آمدم که انشالله با انرژی بیشتری کار کنم
دوستان ظهور نزدیک است...انشالله تمام علائم و نشانه ها رو با هم بررسی خواهیم کرد
اَلمَهدِیُّ سَمحٌ بالمالِ شَدیدٌ عَلَی العُمّالِ حَسیمٌ بالمَساکِینَ .
روزگار رهایی، صفحه 600
حضرت مهدی(ع)، بخشنده ای است که مال به وفور می بخشد و بر مسئولین کشوری بسیار سخت می گیرد و بر بی نوایان رئوف و مهربان است.
" تو می آیی تا عطر گرم عطوفت را در کوچه پس کوچه های سرد دنیا جاری سازی... آه! من از حقارت دنیا دلتنگم. می دانم آن روز دنیا چه وسعتی خواهد یافت و ... تو عاطفه را در چه حجم گسترده ای معنا خواهی کرد."
...آن ندای آسمانی بر نخواهد خاست مگر در ماه رمضان[چرا] که [رمضان] ماه خداست، آن ندا از جبرئیل است که خطاب به مردم سر داده می شود و نام قائم را در همه جا طنین انداز می سازد، تا آنجا که همه ساکنان زمین از شرق تا به غرب آن ندا را خواهند شنید. از وحشت شنیدن آن ندا هرکس در خواب فرو رفته بیدار شده و هرکس برپا ایستاده، ناچار به نشستن می شود و هرکس بر زمین نشسته، به ناگاه از جای برمی خیزد. پس رحمت الهی بر کسی باد که این ندا را بشنود و به آن پاسخ گوید...10
کشف یا معنوی است یا صوری، مراد از کشف صوری اموری است که در عالم مثال است و به دو طریق مشاهده یا شنیدن صور ارواح و انوار روحانیه مکاشف می گردد.
و کشف معنوی کشفی است که عبارت است از حقایق و عبارت است از ظهور معانی غیبی و حقایق عینی است.
خلاصه مکاشفه عبارت است از سیرکردن روح، به مطالعه در امور غیبی و به عبارت دیگر مکاشفه ظهور شیء است برای قلب به جهت غلبه ذکر و یا حصول امر عقلی است که به الهام و بدون فکر در حال بین خواب و بیداری، برای انسان رخ می دهد .
این حالت برای اولیاء الله بر اثر ریاضت و قرب به درگاه خداوند دست می دهد.
شرح یک مکاشفه اولیا الله
يك شبي بعد از احياي اوقات اين فقير را غيبت[37] دست داد ديدم كه: تمامت روي زمين گلزار است و مجموع گلها كه از نازكي و بزرگي شرح آن نتوان نمود شگفته و عالم بحيثيتي پر نور و روشن است كه ديده طاقت آن شعاع ندارد و اين فقير بيخود و ديوانه ام و در ميان چمنهاي گل مي دوم و فرياد و نعرهﯼ مجنونانه ميزنم در اثناي آن حال روي به آسمان كردم ديدم كه تمامت آسمان مانند آفتاب هاي درخشان درخشنده است چنانچه از بسياري آفتاب روي آسمان پوشيده شده است و نور ايشان به نوعي در اين عالم مي تابد كه وصف آن نمي توان كرد چون چنين ديدم ديوانگي من زيادتر شد و شيدائي و بيخودي غلبه نمودم، ناگاه ديدم كه شخص نوراني آمد و به اين فقير مي گويد كه: مي خواهي كه خدا را بيني؟ گفتم كه: بلي من چنين مي بيني ديوانهﯼ ديدارم و غير از اين مقصودي ندارم. بمن گفت: كه بازگرد. ديدم كه او در پيش مي دويدم ناگاه در اثناي آن رفتن به همان حالت اين فقير را به خاطر آمد كه اين در جواب است كه مي بينم و به غايت ترسان و لرزان شدم كه مبادا بيدار شوم همچنان آن شخص به تعجيل مي رفت و اين فقير در عقب او مي رفتم ناگاه عمارات پيدا شد تمام از جواهر و از غايت بزرگي اطراف آن طاق پيدا نبود. آن شخص كه دليل بود روي باز پس كرد و گفت: اينست. نظر كردم ديدم نور تجلّي الهي له عظمت هرچه تمامتر ظاهر شد چنانچه بكميّت و كيفيّت، وصف آن نمي توان كرد چون اين فقير را نظر بر او افتاد همه اعضاء و جوارح اين فقير از هم فرو ريخت و فاني مطلق و بيشعور شدم و هم در آن واقعه ديدم كه باز با خود آمدم و باز نگاه كردم و جمال با كمالش مشاهده نمودم باز فاني محض و محو مطلق شدم آنگاه از آن حال بخود آمدم.
*امیدوارم مورد جلب رضایت شما شده باشد.
امام رضا (ع): «الامامُ الامينُ الرَّفيقُ وَ الوالِدُ الشَّفيقُ وَ الاخُ الشَّقيقُ، كَالامِّ البَرَّةِ بِالوَلَدِ الصَّغِيرِ وَ مَفزَعُ العِبادِ»؛ (1) «امام، اميني رفيق، پدري مهربان و برادري هم زاد است؛ او همانند مادري نيكوكار و مهربان نسبت به فرزند خردسال و پناه بندگان خداست.»
محبت و مهرباني او نسبت به ما، خالص ترين و شيرين ترين محبت هاست؛ زيرا هيچ نوع طمع و وابستگي در آن وجود ندارد. محبت او، مظهر محبت خدا به بندگانش است. محبت او، در همه ابعاد وجودي ما و به بلنداي وجودمان است.
او ما را به بلنداي ابديت مي بيند؛ با نفخه اي الهي، با گوهري انساني و با ارزشي بي نهايت. آري، ما براي همراهي و همسايگي و پيوند با امام زمان (عج)، براي ابديت و لقاي خداوند آفريده شده ايم.
آري، او اصل و ريشه ماست كه فرزندانش با او نهايت اتصال و پيوستگي را آن هم در ابعاد بي نهايت و ابدي دارند.
و اينك سخن در مظلوميت چنين امام و پدر مهرباني است كه قدرش ناشناخته و مهرورزي هاي پدرانه اش بي پاسخ مانده است. (2)
امام باقر (ع): «الَمهدِىُّ أوسَعُكُم كَهفاً و أكثَرُكُم عِلماً وَ أوسَعُكُم رَحماً»؛ (1) «پناه دهي مهدي (عج) نسبت به مردم از همه شما بيشتر، علمش از همه شما افزون تر و لطفش از همه فراگيرتر است.»
آري، او خواهد آمد تا دين و آيين مهر را در سرتاسر گيتي بپراكند و رحمت و رأفت بي پايان الهي را در حق بندگان به اتمام و انديشه و ايمان و اخلاق ايشان را به نهايت درجه امكان برساند. بدين سان او «امير مهر» است، نه «امير قهر»؛ اما از آنجا كه مستكبران و زورگويان عالم رشد و تكامل و تعالي مردم را به هيچ وجه برنمي تابند، در مقابل «امير مهر» و رسالت مهرورزي او صف آرايي مي كنند.
از اين رو، مهدي موعود كه مظهر «رحمت و مهر الهي» است، شمشير «انتقام و قهر الهي» را از نيام برمي كشد تا تمام موانع را از سر راه بردارد و «آيين مهرورزي» را در سرتاسر جهان حاكم سازد. به زودي زود! ان شاء الله تعالي!
مهدي موعود (عج)، تجلي تام و تمام رحمت، محبت و رأفت بي انتهاي الهي است. اگر محبت تمام پدران و مادران عالم به فرزندانشان را يكجا جمع كنند و آن گاه محبت امام زمان (عج) را نسبت فرد فرد امتش در نظر آورند، مقياس اين دو محبت، بسان قطره اي نسبت به دريا خواهد بود: «مهربان تر از تمام پدران و مادرانشان.»
همین برایم بس است...همین
مهدي جان ! اي جان جانان ! اي آنکه همه ي هستي چشم به راه تواند و عزت و عدالت ، در آمدنت بي قرار است ! و اي محبوب خدا و همه ي اوليا!
از عنايت و لطفت شرمنده و شاکريم که يک ذره از اقيانوس بي کران (( انتظار)) رابه ما چشاندي و دريچه ي فهممان را گشودي ! و توفيق الهي نصيبمان شدکه از تو ، مرکز دايره ي جهان ، دم زنيم و از تو سخن گوييم .
از تو مي خواهيم که با يک نظر کيميايي ديگر ، مارا در مقام عمل قرار دهي تا نعمت ، بر ما تمام شود
شناخت مختصر ي از زندگاني امام
دوازدهمين پيشواي معصوم حضرت حجة بن الحسن المهدي ،امام زمان عجل الله تعالي فرجه – درنيمه شعبان سال 255هجري در شهر((سامرا)) ديده به جهان گشود. او همنام پيامبر اسلام (محمد ) وهمکنيه ي آن حضرت (ابوالقاسم) است ولي پيشوايان معصوم از ذکر نام اصلي او نهي فرمودند. ازجمله القاب آن حضرت ، حجت ،قائم، خلف صالح ،صاحب الزمان و بقية الله است و مشهورترين آنها (( مهدي )) مي باشد .
پدرش ، پيشواي يازدهم ، حضرت امام حسن عسگري و مادرش بانوي گرامي (( نرجس)) است که بنام ((ريحانه ))، ((سوسن )) و ((صيقل )) نيز از او ياد شده است .
حضرت مهدي دو دوره غيبت داشت : يکي کوتاه مدت (غيبت صغري ) و ديگري دراز مدت ( غيبت کبري ). اولي ، از هنگام تولد تا پايا ن دوران نيابت خاصه ادامه داشته ودومي ، با پايان دوره ي نخست آغاز شدو تا هنگام ظهور و قيام آن حضرت طول خواهد کشيد .
علل سياسي – اجتماعي غيبت
رهبري پيشوايان الهي به منظور هدايت مردم به سر منزل کمال مطلوب است و اين امر درصورتي ميسر است که آنها آمادگي بهره برداري از اين هدايت الهي را داشته باشند .
اگر چنين زمينه ي مساعدي در مردم و جود نداشته باشد ، حضور پيشوايان آسماني در بين مردم ثمري نخواهد داشت .
متاسفانه فشارها و تضييقاتي که بويژه از زمان امام جواد (ع) به بعد بر امامان وارد شد ، و محدوديتهاي فوق العاده اي که برقرار گرديد . به طوري که فعاليتهاي امام يازدهم ودوازدهم را به حداقل رسانيد .نشان داد که زمينه ي مساعد جهت بهره مندي از هدايتهاو راهبريها امامان در جامعه (حد نصاب لازم ) وجود ندارد . از اينرو حکمت الهي اقتضا کردکه پيشواي دوازدهم ، غيبت اختيار کند تا موقعي که آمادگي لازم در جامعه بوجود آيد .
الف) آزمايش مردم
چنانچه ميدانيم يکي از سنتهاي ثابت الهي آزمايش بندگان وانتخاب صالحان وگزينش پاکان است صحنه زندگي همواره صحنه ي آزمايش است تا بندگان از اين راه در پرتو ايمان وصبر و تسيلم خويش در پيروي از اوامر خداوند تربيت يافته وبه کمال برسند واستعدادنهفته ي آنان شکوفا گردد. دراثر غيبت حضرت مهدي عليه السلام مردم آزمايش مي شوند : گروهي که ايمان استواري ندارند ، اطمينانشان ظاهر مي شود ودستخوش شک وترديد مي گردد و کساني که ايمان در اعماق قلبشان ريشه دوانده است به سبب انتظار ظهور آن حضرت و ايستادگي در برابر شدائد، پخته تر و شايسته تر مي گردند و به درجات بلندي از اجر پاداش الهي نائل مي گردند .
امام موسي بن جعفر (ع) فرمود: هنگامي که پنجمين فرزندم غايب شد ، مواظب دين خود باشيد ، مبادا شما را از دين خارج کند . او ناگزير غيبتي خواهد داشت ، به طوري که گروهي از مؤ منان از عقيده ي خويش بر مي گردند .خداوند به وسيله ي غيبت، بندگان خويش را آزمايش مي کند ...
از سخنان پيشوايان بر مي آيد که آزمايش به وسيله ي غيبت حضرت مهدي (ع)، از سخت ترين آزمايشهاي الهي است . و اين سخني از دو جهت است :
1) از جهت اصل غيبت که چون بسيار طولاني مي شود بسياري از مردم دستخوش شک و ترديد ميگردند .برخي در اصل تولد و برخي ديگر در دوام عمر آن حضرت شک مي کنند و جز افراد آزموده و مخلص و داراي شناخت عميق ، کسي با ايمان و عقيده به امامت آن حضرت باقي نمي ماند . پيامبر اسلام (ص) ضمن حديث مفصلي مي فرمايد : مهدي از ديده ي شيعيان و پيروانش غايب مي شود و جز کساني که خداوند دلهاي آنان را جهت ايمان ، شايسته قرار داده ، در اعتقاد به امامت او استوار نمي مانند .
2) از نظر سختيها و فشارها و پيشامدهاي ناگوار که در دوران غيبت رخ ميدهد و مردم را دگرگون مي سازد ، به طوري که حفظ ايمان و استقامت دردين ، کاري سخت دشوارد ميگردد و ايمان مردم در معرض مخاطرات شديد قرار ميگيرد .
ب )حفظ جان امام
خداوند ، به وسيله ي غيبت امام دوازهم را از قتل حفظ کرده است ؛ زيرا اگر آن حضرت از همان آغاز زندگي در ميان مردم ظاهر ميشد ، او را مي کشتند . بر اين اساس اگر پيش از موعد مناسبت نيز ظاهر شود ة باز جان او به خطر مي افتد و به انجام ماموريت الهي و اهداف بلند اصلاحي خود موفق نميگردد.
((زراره )) يکي از ياران امام صادق ميگويد: امام صادق فرمود : امام منتظر
مدتي از چشمها غايب خواهد شد .
عرض کردم، چرا ؟ فرمود : بر جان خويش بيمناک خواهد بود .
ج ) آزادي از يوغ بيعت با طاغوتهاي
پيشواي دوازدهم ، هيچ رژيمي را حتي از روي تقيه ، به رسميت نشناخته و نمي شناسد . او مامور ، به بقيه از هيچ حاکم و سلطاني نيست و تحت حکومت و سلطنت هيچ ستمگري در نيامده و در نخواهد آمد ؛ چرا که مطابق وظيفه ي خود عمل ميکند و دين خدا را به طور کامل و بي هيچ پرده پوشي وبيم و ملاحظه اي اجرا ميکند . بنابراين جاي هيچ عهد و ميثاق وبيعت با کسي و مراعات و ملاحظه نسبت به ديگران باقي نمي ماند .
خوشا آنان که رويت را بديدند
زتو خلق نکويت را خريدند
خوشا آنان که تا سر منزل عشق
برهنه پاي تا کويت دويدند
خوشا آنان که محبوب تو گشتند
زجام پاک مرغوبت چشيدند
(( تشرف حاج محمد علي فشندي))
مرحوم حاج محمدعلي فشندي تهراني تشرفاتي به طور مکرر به محضر مقدس حضرت ولي عصر دا شته اند و اين تشرف در مسجد مقدس جمکران اتفاق است : در حياط مسجد مقدس جمکران مشغول دعا و مناجات و توسل به محضر حضرت بقية الله بودم که ناگهان سيدي با عظمت را ديدم ، با خود گفتم اين سيد از راه رسيده و شايد تشنه باشد ، وقتي ليوان را به ايشان دادم از او خواستم براي فرج امام زمان ( ع )دعا بفرمايند .
ايشان پس از نوشيدن آب ليوان را به من پس داده و فرمودند : (( شيعيان ما به اندازه ي آب خوردني ما را نمي خواهند، اگر بخواهند دعا مي کنند و فرج ما مي رسد .)) تا اين را فرمودند من نگاه کردم ديدم آن حضرت در کنار ما نيستند و هر چه به اطراف نگاه کردم اثري از ايشان نديدم که ناگاه متوجه شدم امام زمان را ملاقات نموده ام .
(( روزن رهايي))
* هر روز حداقل چند دقيقه صميمانه با امام زمانمان گفتگو کنيم .
* اگر خود حضرت را نميبينم ، ياد حضرت را از دلهايمان خارج نکنيم .
* هميشه امام زمان را شاهد و ناظر اعمال خود دانسته و بدانيم که آن حضرت حتي از خطورات فکري ما هم با خبر هستند .
اگر اين مطلب را خوب بفهميم هميشه در همه جا کمال ادب رادر محضر امام عصر رعايت مي کنيم
* با کمال تاسف ما عادت کرده اينم فقط تاريخ گذشتگان را بخوانيم و از مردم زمان ائمه اطهار شکوه کنيم که چرا اينقدر بي خيال و بي توجه بوده اند و چرا امام زمانشان را ياري نکردهد . اما کمي فکر نمي کنيم که چرا ما هم مثل آنها امام زمانمان را تنها گذاشته ايم و کاري براي ظهورش نميکنيم .
* نوکري و خدمت به امام زمان فقط به نماز ، روزه ، حج و ... نيست ، بلکه به آلايش و تزکيه و تهذيب روح است ، شيعه ي واقعي ، تمام حرکات ، رفتار ، اخلاق و گفتارش کاملا با سيره ي امام زمانش مطابق است ، با مومنين رؤف و مهربان وبا دشمنان دين در جنگ است ، آرام نمي نشيند و مدام به فکر ترويج فرهنگ اسلام است و هميشه در حال زمينه سازي براي ظهور امام عطر است .
* محب واقعي امام زمان ، هميشه مشتاق آن است که جمال محبوبش را از نزديک زيارت کند و تا نام مبارک آن حضرت را مي شنود تمام وجودش منقلب مي شود و به خاطر همين محبت ، زندگي اش رنگ وبوي مولايش را گرفته و کاملا مطيع آن حضرت است . به همين جهت او زينت صاحب خويش بوده ومايه سر گشتگي او نمي باشد .
* بياييد با هم در طليعه ي ظهور امام زمان که نشانه هاي فراواني از آن ديده شده و ان شاء الله ظهور امام زمانمان در زمان ما ميباشد، از آن امام مهربان و عزيز بيشتر سخن بگوييم و با دعوت عملي خود و ديگران به سوي آن خورشيد هدايت ، قدم نهايي را براي ظهور برداريم .
((اللهم عجل لوليک الفرج ))
چرا باغ دل سبزم خزان است
چرا روز است و خورشيدم نهان است
اميد آخرين شام تارم
يقينا مهدي صاحب الزمان است
------------------------------------------------
التماس دعا
